Back to self

De laatste dagen van april voelen in mijn hoofd als een onvoorspelbare wervelwind. Het zware druppelschema is ondertussen een ritme geworden, hoewel het veel energie blijft vragen om ieder uur meermaals te druppelen. Daarnaast is het een hele puzzel om de pijnstilling op peil te houden: ik heb afgebouwd omwille van de bijwerkingen, maar deMeer lezen over “Back to self”

Sterk omringd

Het ondergaan van het Acanthamoeba-proces is een immens fysieke en mentale uitdaging. Pas na een paar weken van ontkenning en relativering, drong de ernst van de situatie tot me door. Dit is een langdurig, onzeker en onvoorspelbaar iets, dat impact heeft op mijn leven en dat van de mensen rondom mij. Ik ben ongelooflijk kunnenMeer lezen over “Sterk omringd”

Over loslaten en vertrouwen

Leen, mijn meest dichte collega, en steun en toeverlaat op het werk, heeft het vanop afstand aanschouwd: elke week (ondertussen 9 weken lang) overlegden we over hoe het met me ging en wat de planning zou zijn voor mijn projecten. 9 weken aan een stuk hadden we hetzelfde gesprek. Ik zei telkens: ‘We schuiven eenMeer lezen over “Over loslaten en vertrouwen”